VasilisCharalambous-6-ToPloumismaTouKolotziou

ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ

Kolotzi 

                                                 Το πλούμισμαν του κολοτζιού

                                                                                  Του Βασίλη Χαραλάμπους

                                                                 __________

 

Για να πλουμίσεις το κολότζιν, έπρεπεν να το θκιαλέξεις να μεν έσιει πολλά «νερά».  Τα κολότζια που ήταν πολλά παλλιά, συνήθως είχασιν πολλά «νερά».  Με το «σμίλον » εχαράσσαν τα σχέδια στο κολότζιν.  Συνήθως τα σχέδια ήταν παρόμοια τζιαι σπάνια αυτοσχεδιάζασιν.  Ο λόγος ήταν γιατί εμάθαιννεν τζι’  εθώρεν ο ένας που τον άλλον τζι’ εν επολλοδιαφέραν.  Τους κύκλους εν τζι’ είσιεν διαβήτες να τους κάμουσιν.  Ο δείκτης του σιερκού που την μιαν, με τον «σμίλον » που την άλλην ήτουν τζιαι τζιείνος διαβήτης.  Στο πλούμισμαν του κολοτζιού, το μεράκκιν τζι’ η υπομονή ήτουν περίτου που την τέχνην.

 

Αφού λοιπόν εχαράσσαν  τα σχέδια πάνω στο κολότζιν, αλείφαν το ούλλον με «λάδιν καλόν ».  Ύστερα εππιάνναν  στάχτην που καρβουνιάν καλήν τζι’ αλείφαν το γυρό-γυρόν.  Μετά εβάλλαν το που κάτω που την βρύσην να ξεπλυθθεί καλά.  Τζιαμαί που ήταν τα σχέδια, ξισμένα εμείνισκεν το μαύρον της στάχτης .  Έτσι επλουμίζετουν το κολότζιν, δίχως πυρογράφους τζιαι βερνίτζια.  Το «λάδιν το καλόν» εγυάλλιζεν το τζιόλας τζι’  έν έθελεν έτσι πράματα.

 

Εν θα ξιχάσω τζιείνον τον γέρον που τον αρωτήσασιν «πόσα το πουλάς παππού;»  τζι’  απάντησεν μέσα που τον πλούτον του απλού λαού της Κύπρου «εκατόν κολότζια, εκατόν φίλοι».  Τούτη η απάντηση του παππού, έμεινεν να θκιαλαλεί στους κατοπινούς της καρκιάς την αρκονκιάν.

 

 

« Πασ’ το κολότζιν έκαμα τ’ Αρκάτζιν π’ αγαπούμεν

μα φαίνεσταί μου την καρκιάν

εν τζιείνην πόξιουν πιο βαθκιά

να μεν το λησμονούμεν »